Νοιώθω ποια είσαι όταν λες το σ’ αγαπώ
σαν μια βασίλισσα τσιγγάνα που περνάει
και μπαίνει στις καρδιές σαν να ‘τανε μετρό
που φωτισμένο βάζει μπρος και ξεκινάει
Τρελή κι αδέσποτη παρόλη την αγάπη
έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά
έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι
έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά
Κι είσαι εκείνη που αν μαζί της κοιμηθώ
θα ‘χω ξεχάσει ποιος να είμαι και πού πάω
κι αν αφορμή ‘σαι συ ν’ αλλάξω εαυτό
το παρελθόν μου μπρος τα πόδια σου πετάω
Τρελή κι αδέσποτη παρόλη την αγάπη
έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά
έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι
έλα εδώ κάτω στη θλιμμένη μου καρδιά
Μανώλης Ρασούλης
Η εκδίκηση της γυφτιάς (1978)
Σήμερα δυστυχώς ακόμα πιο επίκαιρο…
Άστα, έχουν λιγοστέψει, επικίνδυνα πια, οι αξιόλογοι άνθρωποι σ’ αυτόν τον τόπο. Προσωπικά σήμερα έχασα τον δημιουργό που με έμαθε να ζω σιγοτραγουδώντας – τον άνθρωπο που μου δειξε πως να ερωτεύομαι μέσ’ απ’ τη μουσική!
Η μουσική είναι απλώς η επένδυση του Έρωτα. Ο Έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη όλων, η γεννήτρια των πάντων ακόμα και της μουσικής.