Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Σκέψεις και λόγια’ Category

Εικόνα

Αντιγραφή-επικόλληση από το οπισθόφυλλο:

 «Ο Ματοβαμμένος Μεσημβρινός διηγείται τις περιπέτειες ενός νεαρού άντρα από το Τενεσί, Το αγόρι όπως αναφέρεται, που περιπλανιέται στο Τέξας στην δεκαετία του 1840. Αθώος κατ’ αρχή, πάει μαζί με μια ομάδα παραφρόνων και αιμοσταγών κεφαλοκυνηγών, που με αρχηγούς τον Τζον Γκλάντον και το Δικαστή Χόλντεν κι έχοντας μεταξύ τους τον πρώην παπά Τόμπιν, τον σημαδεμένο και χωρίς αυτιά Τόντβαιν, κι αλλά αποβράσματα, επιδίδονται στη δολοφονία και την κατακρεούργηση των Απάτσι, των Μεξικανών και των καουμπόηδων, χωρίς καμία διάκριση. Ξεκινώντας από μια εύθραυστη μονοτυπία, εκφυλίζονται με την πάροδο του χρόνου και μέσα από τις ωμότητες τραβάνε για την κόλαση… »

Μια φιλοσοφική σπλατεριά που παρουσιάζει με μοναδικό τρόπο την εξάπλωση της λευκής φυλής σε μια ξένη κι αφιλόξενη ήπειρο. Ένα βιβλίο στο οποίο απουσιάζει ο “καλός” και περισσεύουν οι “κακοί”. Ένα κατακόκκινο και ορμητικό ποτάμι με αξέχαστες μορφές να ταΐζουν στις όχθες τα όρνια. Μια ατελείωτη φρίκη στην οποία “άνθρωποι” κάθε ράτσας και απόχρωσης, προσπαθούν να επιβιώσουν σε μέρη που γεννήθηκαν από θεούς, πολλά χρόνια πίσω, πεθαμένους. Αν σου αρέσουν τα γουέστερν μπορεί αυτό να μη σου κάνει. Αν γουστάρεις τρόμο μπορεί να σε ενοχλήσει η ωμή πραγματικότητα που θα βρεις εδώ. Προσωπικά δεν ξέρω αν μου άρεσε ή αν θα το ξαναδιαβάσω κάποτε. Σίγουρα πάντως δε θα το ξεχάσω και πάντα θα αισθάνομαι τη φιγούρα του δικαστή να με “κόβει” κρυμμένος στις σκιές.

Α, και κάτι ακόμα, όποιος πιστεύει πως ο Μάρτιν σκοτώνει τους ήρωές του, δεν έχει διαβάσει ετούτο.

Το διάβασα από Ζαχαρόπουλο 1992, μετάφραση Σπήλιος Μενούνος.

…και πραγματικά τραβάνε για την κόλαση.

Read Full Post »

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω
και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.

Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω.

Μα εγώ μ’ ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι
και πως αν θέλω περισσότερα να δω,
σ’ ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι.

Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω.

Μα εγώ μ’ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Γιάννης Αγγελάκας & Επισκέπτες – Από δω και πάνω (2005)

Read Full Post »

 

Read Full Post »

Μα γιατί το τραγούδι να ‘ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ’ την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με ‘πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το ‘χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Χαράτσι (1984)

Ώρα σου καλή Νικόλα και σε ευχαριστώ!

Read Full Post »

Έχεις ποτέ σκεφτεί πως οι μικρές καθημερινές μας συνήθειες είναι αυτές που σμιλεύουν το μέλλον;  Δεν μου αρέσει ο κόσμος μέσα στον οποίο ζω και προσπαθώ να τον αλλάξω! Ελπίζω να μην αρέσει και σε πολλούς άλλους…

 

Read Full Post »

Είχα διαβάσει προχθές ότι παραπέμπονται οι πρώην υπουργοί Πέτρος Δούκας, Ευάγγελος Μπασιάκος και Αλέξανδρος Κοντός για την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου.

Ομολογώ πως ανησύχησα σφόδρα. Μα είναι δυνατόν να καταλογιστούν ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα στην Ελλάδα! Κι αν αποδειχτεί πώς τα φάγανε; Τι κάνω εγώ μετά; Πώς θα αποδείξω ότι δεν «Μαζί τα φάγαμε»;

Λίγο αργότερα μου πέρασε μια πολύ κακιά σκέψη απ’ το μυαλό. Έβαλα βιαστικά τις καλές μου παντούφλες, έριξα στην πλάτη τη ρόμπα την καρό κι έτρεξα στο φούρνο της γειτονιάς. Μέχρι να στρίψω στη γωνία η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή. Μα βρήκα τον φούρνο άθικτο. Ούτε τούβλο δεν είχε πέσει. Ούτε ένα τόσο δα μικρό πετραδάκι! Έκανα μεταβολή και βάζοντας την ουρά κάτω απ’ τα σκέλια επέστρεψα στον καναπέ μου.

Ομολογώ πως στενοχωρήθηκα λιγάκι που δεν ήταν ο δικός μας φούρνος αυτός που γκρεμίστηκε.  Δεν τον γουστάρω καθόλου τον κυρ-Σταύρο και φαίνεται!

Τέλος πάντων ας έχει…

Για δυο μέρες είχα μια ελαφριά δυσπεψία και αϋπνίες, μου έπεσε λίγο βαρύ το νέο μα… επιτέλους ήρθε το μαντάτο το καλό: «Οριστικά εκτός του πεδίου της ποινικής δίωξης Κοντός, Μπασιάκος και Δούκας λόγω παραγραφής». Μα, καλά… πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια; Πέρασαν δεν πέρασαν, ομολογώ πως το καταχάρηκα. Γιατί ρε φίλε να πληρώσουν οι άνθρωποι για κάτι που κανείς δεν ξέρει, το τι έγινε/το πώς έγινε/το πότε έγινε/και το από ποιους έγινε; Το μόνο που ξέρουν σίγουρα είναι το πού έγινε: Στην Ελλάδα των «κοπριτών»! Στο κάτω-κάτω υπουργοί ήταν, τι ευθύνες να έχουν;

Τώρα μπορώ επιτέλους να παραδοθώ στην αγκαλιά του Μορφέα δίχως σκοτούρες κι έγνοιες.  Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι σ’ αυτόν τον τόπο που φροντίζουν για όλα.

Καληνύχτα σας!

Read Full Post »

Πού, στην  Ελλάδα; Αποκλείεται!

Κι όμως αγαπητοί μου! Το ξέρω πως η έκπληξή σας είναι μεγάλη. Μα διαβάστε και προσέξτε τι λέει ο Βασίλης ο Κεγκέρογλου. Πώς; Δεν τον ξέβρετε; Ούτε ‘γω μα αυτό δεν τον κάνει λιγότερο τρανό απ’ όσο είναι. Ο σχολιασμός δικός μας.

«Στοπ» σε οκτώ όρους που χρησιμοποιούν οι τράπεζες στις συναλλαγές τους με τους καταναλωτές και έχουν κριθεί ως καταχρηστικοί από τη Δικαιοσύνη σε υποθέσεις συλλογικών αγωγών ενώσεων καταναλωτών, βάζει σχετική απόφαση του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Βασίλη Κεγκέρογλου.

Σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο, η απόφαση έχει εφαρμογή και παράγει αποτελέσματα και έναντι των τραπεζών που δεν ήταν διάδικοι και αφορά όλους τους καταναλωτές, οι οποίοι επωφελούνται από τις διατάξεις της χωρίς να χρειαστεί να υποβληθούν σε καμία διαδικασία ή κόστος.

Με την έκδοσή της, όλα τα πιστωτικά ιδρύματα ή εταιρείες παροχής πιστώσεων οφείλουν να απαλείψουν τους συγκεκριμένους όρους άμεσα και να πάψουν να κάνουν χρήση τους. Οι όροι αυτοί αφορούν το σύνολο των καταναλωτών που συναλλάσσονται με τις τράπεζες.

Ειδικότερα, απαγορεύεται η διατύπωση και χρήση των παρακάτω οκτώ όρων:

1. Ο όρος που προβλέπει ότι σε περίπτωση ανάληψης μετρητών από κατάστημα ή ΑΤΜ του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος, καταβάλλονται από τον καταναλωτή προμήθεια ή λειτουργικά έξοδα στο πιστωτικό ίδρυμα.

Ώπα ρε μεγάλε, έλεγε μέχρι ψες η τράπεζα. Πού πας; Γιατί μου παίρνεις τα λεφτά σου; Τι θα τα κάνεις; Που θα βρεις καλύτερα; Με αναγκάζεις να λειτουργήσω; Θα το κάνω και συ θα το πληρώσεις!

2. Ο όρος που προβλέπει ότι στην περίπτωση στεγαστικού δανείου που χρησιμοποιείται για κατασκευή ή ανέγερση κατοικίας, το δάνειο κατατίθεται σε δεσμευμένο λογαριασμό του οφειλέτη και ενώ η αποδέσμευση γίνεται σταδιακά, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, ο δανειολήπτης επιβαρύνεται με τους τόκους του δανείου, από την ημέρα που κατατίθεται το ποσόν στον δεσμευμένο λογαριασμό. Ο όρος αυτός απαγορεύεται, ανεξάρτητα αν το ποσόν που κατατίθεται στον λογαριασμό του δανειολήπτη εκτοκίζεται με τόκο κατάθεσης.

Θέλεις στεγαστικό; Θα σου το δώσω, μα κάθε 1η του μηνού θα περνώ να ελέγχω αν προοδεύεις και αν το κάνεις, θα πάρεις το κατιτις σου. Όμως εγώ είμαι έμπορας κι έχω έξοδα. Οι λογαριασμοί τρέχουν, οι υπάλληλοι σκούζουν, τα μωρά κλαίνε, φώτα, νερά, τηλέφωνα… άσε που με αναγκάζεις και πάλι να λειτουργήσω και δεν το θέλω! Πλέρωσε μου τους τόκους για το δάνειο που κάποια στιγμή ίσως και να σου αποδεσμεύσω!

3. Ο όρος που προβλέπει ότι επιβάλλονται προμήθεια ή έξοδα για την κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου, που είναι πελάτης του πιστωτικού ιδρύματος.

Σου ‘λεγε η τράπεζα μέχρι τώρα.

«Για στάσου ρε φίλε! Ποιος είσαι ‘συ που ενοχλείς τον πελάτη μου καταθέτοντας χρήματα στο λογαριασμό του; Πάρε ένα πρόστιμο στον παχουλό σου σβέρκο, αχρείε και άξεστε επαρχιώτη. »

Πάει κι αυτό!

4. Ο όρος με τον οποίο επιβάλλονται προμήθεια ή έξοδα σε κάθε κίνηση λογαριασμού ταμιευτηρίου ή τρεχούμενου αναφορικά με την ανάληψη ή κατάθεση μετρητών ή επιταγής στα ταμεία των τραπεζών, όταν οι κινήσεις υπερβαίνουν το καθορισμένο από την τράπεζα όριο.

Θέλεις να κουνήσεις το λογαριασμό σου περισσότερο απ’ όσο σου επιτρέπω; Τι θες τώρα, να μου πάρεις τα λεφτά σου; Α ρε μπαγάσα πάλι με λειτούργησες, πάρε να ‘χεις!

5. Ο όρος που προβλέπει την επιβολή εξόδων αδράνειας σε καταθετικούς λογαριασμούς, που παραμένουν ακίνητοι για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από αυτό που καθορίζει η τράπεζα.

Ώπα στάσου τώρα… Έρχεσαι ένα ηλιόλουστο πρωινό και μου λες. Πάρε ρε τράπεζα τα λεφτά μου να μου τα φυλάς. Και περνάνε οι μέρες, περνάνε οι βδομάδες, περνάνε οι μήνοι, περνούν τα χρόνια δίσεκτα και στρέητ , αλλά εσύ πουθενά. Και σε ρωτώ. Ποια είμαι εγώ η μάνα σου να σου φυλάω το κομπόδεμα στο εικόνισμα; Όχι φίλε μου. Ότι δεν κουνιέται, μαραζώνει. Κι ότι μαραζώνει ζέχνει. Η αδράνεια πληρώνεται, ρώτα όποιον τερματοφύλακα γουστάρεις.

6. Ο όρος που προβλέπει ότι οι λογαριασμοί με μέσο μηνιαίο υπόλοιπο μικρότερο από εκείνο που ορίζει η τράπεζα βαρύνονται με έξοδα τήρησης και παρακολούθησης των κινήσεων.

Δεν μπορείς εσύ ρε μεγάλε να μου φέρνεις τα ψιχουλάκια σου κι εγώ να είμαι υποχρεωμένος να λειτουργώ ολόκληρο ΔΙΑΣ και άλλα μπανκινγκ σύστεμς για να παρακολουθώ το υπολοιπάκι σου! Έλεος! Άντε ρε φτωχομπινεδάκο τράβα παραπέρα που μου θες και πέημεντ σέρβισις νταηρέκτιβ!

7. Ο όρος που υποχρεώνει τον καταθέτη να ειδοποιήσει αμέσως την τράπεζα, σε περίπτωση απώλειας του βιβλιαρίου καταθέσεων, και ορίζει ότι η τράπεζα δεν ευθύνεται σε περίπτωση που πραγματοποιήσει πληρωμή σε άλλο πρόσωπο, πριν λάβει την προαναφερόμενη ειδοποίηση.

Για μια στιγμή! Εδώ υπάρχει θέμα. Εγώ ως «ίδρυμα» κάνω τόσα πολλά για ‘σένα. Προστατεύω την περιουσία σου. Την αυγατίζω. Σου βγάζω κρέντιτ καρντς, κας καρντς, βιβλιαράκια, κερατάκια. Και συ απ’ την πλευρά σου τι κάνεις; Τίποτα… κάθεσαι, περιμένεις τους τόκους και μια φορά το εξάμηνο που βγάζεις το βιβλιάριο από το συρτάρι για να το ενημερώσεις πας και το χάνεις. Και αντί να με ενημερώσεις αμέσως, έχεις τη απαίτηση να προσέχω εγώ σε ποιον δίνω τα χρήματα σου. Δεν κατάλαβες καλά φιλαράκο μου. Όποιος έχει βιβλιάριο έχει και δικαιώματα. Δεν πα να σε λένε Νώντα και να έρθει με το βιβλιάριο σου η Τζένη! Θα πάρει ό,τι δικαιούται. Και στην τελική που θες να ξέρω ΄γω, αν σου αρέσει το ωραίο και μετέχεις στο παρέηντ! Θα αρχίσουμε να ψάχνουμε και τα’ απόκρυφα τώρα; Για σε παρακαλώ συμμαζέψου!

8. Ο όρος που περιορίζει την ευθύνη των τραπεζών μόνο για δόλο ή για βαριά αμέλεια υπαλλήλου της, σε περίπτωση μη γνήσιας υπογραφής σε δελτία ή εντολές πληρωμής, αποκλείοντας κατ’  αυτόν τον τρόπο την ευθύνη της για ελαφρά αμέλεια.

Όσο γι αυτό όλοι ξέρουμε τι λέει ο σοφός λαός μας για την υπογραφή και… Ας μην το αναλύσουμε δε σε συμφέρει μικρέ μου πελατάκο.

Οπως σημειώνει η σχετική ανακοίνωση του υπουργείου, η εν λόγω απόφαση εντάσσεται πλέον στο νομικό οπλοστάσιο προστασίας του καταναλωτή και για μη συμμόρφωση με αυτήν προβλέπεται η επιβολή αυστηρών προστίμων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3587/2007.

Αχ ρε κατακαημένε Κεγκέρογλου! Νύχτα θα ΄ναι, κι αφέγγαρη!

Το άρθρο πριν την κακοποίηση του ήταν της (NAFTEMPORIKI.GR Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011)

Read Full Post »

Older Posts »